Verslagen interne competitie

 

Ronde 1 en 2 Ronde 3 Ronde 4 Ronde 5 Ronde 6 Ronde 7 Ronde 8   Stand
Ronde 9 Ronde 10 Ronde 11 Ronde 12 Ronde 13 Ronde 14 en 15    
Ronde 16              

 

 

Ronde 1 en 2

 

De eerste twee ronden worden ingedeeld op basis van de DZD-ratings. Als er 16 man zijn (zoals in de 2e ronde) speelt de speler met de hoogste rating tegen de speler met de 9e rating enzovoorts. Op die manier wordt het kaf van het koren gescheiden, als het kaf meewerkt tenminste. En dat was in die 1e twee ronden niet het geval. Er waren twee halve verrassingen te noteren: Eldert Besseling hield Ton van Vliet op remise en Eric Clarisse kwam tegen Jerry Ros ook niet verder dan een halfje.

 

De verrassing was echter de nederlaag van Willy Meulblok tegen Freek Pruis. Niet alleen dat Willy verloor was verrassend, maar ook de manier waarop. Freek kwam beroerd uit de opening en wist met kunst-en-vliegwerk zijn koning in veiligheid te brengen. En ook qua materiaal stond het nog gelijk. Toen besloot Willy met zijn dame een pion op de h-lijn te pakken en dit bleek een erg vergiftigde pion te zijn. Freek had dat goed in de smiezen en wist met een paar krachtige zetten de stelling zo om te draaien dat Willy om mat te voorkomen zijn dame tegen een toren moest geven. Ondanks Willy’s pogingen het tij te keren bracht Freek het punt binnen en ook nog met een mooi eind.

 

De andere partijen in de 2e ronde verliepen zoals verwacht, tenminste de uitslagen waren logisch. Eric Dek offerde een pion voor ontwikkelingsvoorsprong, maar of het helemaal goed is kan betwijfeld worden. De druk werd alleen zo groot dat Eric met een dubbelaanval een stuk won, waarna Merijn van Koeveringe er langzaam aan ging. Bij Ko Blok leek het een concours hippique, maar van al dat paardengespring raakte Ton van Vliet niet onder de indruk. Ton won wat materiaal en vervolgens ook de partij.

 

Dies Lokerse dacht een slimme methode gevonden te hebben om zijn witveldige loper te ontwikkelen; het kostte alleen een stuk en daar wist Jan Capello wel raad mee. Eldert Besseling was te bang voor dreigende penningen en in plaats van te rocheren speelde hij zijn dame weg. Rick Sorber voerde de druk op en Eldert ging in de fout en leverde een stuk en de partij in.

 

Rob Oosterlee maakte een klein foutje wat Peter van der Borgt een pion opleverde. Vervolgens werden de stukken van Rob ook nog eens ingesnoerd en kon Peter op een gegeven moment Rob’s stelling binnen dringen en gaf Rob op. Wouter Bliek liet zien hoe je je stelling beetje bij beetje verbeterd en er vervolgens met wat kleine grapjes met materiaalwinst uit komt. Herman Schoonakker probeerde zich nog er nog wel uit te schwindelen, maar op elk creatief plan was er wel een antwoord en Wouter vond die antwoorden feilloos.

 

 

terug naar boven

 

 

Ronde 3

 

Willy Meulblok ging door in de “flow” van de week ervoor en kwam in de opening een kwaliteit achter tegen supertacticus Johan Goedegebuure. Waar Freek Pruis zijn voordeel vasthield, lukte dat Johan niet. Johan zette zijn dame weliswaar erg actief neer (gericht op de koning), alleen kon Willy die dame simpel aanvallen en was die dame gevangen en gaf Johan op. Freek verraste weer. Ronald Hoek van Dijke was zetten lang van plan een kwaliteit te offeren, deed dat telkens niet, zag zijn stelling zo verslechteren dat hij nu zelf een kwaliteit moest geven en alleen met het betere keepwerk wist hij het remise te houden.

Jan Capello en Jerry Ros kwamen ook remise overeen na een langdurige strijd waarin Jerry een overwicht had, veel druk kon zetten op Jans stelling, zelfs een pion won, maar door goed verdedigen van Jan zat er net geen winst in. Ton van Vliet en Eric Dek speelden een interessante partij waarin Eric veel moeite had te rocheren, Ton materiaal voor kwam, vervolgens dacht zijn dame te verliezen (wat niet zo zou zijn), wat hij voorkwam door materiaal terug te geven en uiteindelijk is er afgebroken. 

 

Er waren ook snelle partijen. Zo duurde het bij Rick Sorber tegen Peter van der Borgt maar 11 zetten. Door een sterke veronachtzaming van de witte koningsstelling kon Peter een niet onaardig dubbel torenoffer doen. Rick pakte nog wel de eerste toren, maar zag toen dat mat of dameverlies het gevolg zijn en gaf op. Merijn van Koeveringe won snel doordat Dies Lokerse in een gelijke stelling een pion meende te kunnen winnen, maar daarbij verloor hij dekking van de onderste rij uit het oog, waardoor hij “mat achter de paaltjes” ging. 

 

Anton Quakkelaar speelde ook weer eens een potje intern en hij won in een rustige stijl van Ko Blok. Herman Schoonakker bleef ook rustig en dat was nodig ook, want nieuwkomer Gayan den Hollander begon met een felle aanval op de damevleugel met penningen, opstomende pionnen en zo. Toen echter de storm was over geraasd bleek Gayans stelling een puinhoop waar Herman wel raad mee wist. 

 

Bij Toon Hagenaars tegen Marko Burger werd (de speelstijl van beide heren kennende) vuurwerk verwacht, maar het werd juist een rustige partij die opgeschrikt werd door een omvallend glas wijn (“zonde van de wijn” constateerde Toon koeltjes) en door een fout van Toon (waarop Marko “ik heb gezwijnd” wist te melden) en het punt voor Marko. Cees de Schipper leek ook makkelijk een punt binnen te halen, want zonder dat Eldert Besseling veel tegenspel kreeg kwam Cees een toren voor. Hoe Eldert dit vervolgens wist om te buigen, is onduidelijk (“ik snap het zelf ook niet” was Elderts reactie). Lou Poleij probeerde ook onduidelijkheden in te bouwen nadat hij met al zijn stukken bijna door Marius Leendertse van het bord gedrukt werd. Eerst een kwaliteitsoffer voor ruimte, vervolgens op zoek naar mat, maar al dat geschwindel leidde tot niets en Marius won.

 

 

terug naar boven

 

 

Ronde 4

 

Nieuweling Jerry Ros lijkt hard op weg remisekampioen te worden. Nu kwam Wouter Bliek (die opvallend was geopend met 4 pionnen op een rij) niet door Jerry’s verdediging heen. Maar de nummers 2 en 3 van vorig jaar (Peter van der Borgt en Rick Sorber) kwamen ook niet verder dan remise. Marko Burger en Peter zagen vooral gevaar in de kansen van de tegenstander en gaven de verdediging meer aandacht dan de aanval. Rick leek een pion te winnen, maar Jan sloeg terug en won een kwaliteit tegen een pion terug, zodat een remisestelling ontstond.

 

Freek Pruis en Willy Meulblok blijven verrassen. Willy offerde een stuk tegen een paar pionnen, maar het bleek dat de open stelling die daarna ontstond, Ronald Hoek van Dijke meer kansen gaf dan Willy. Toen Willy ook nog blunderde, kon Willy een 0 bijschrijven. Eric Dek leek makkelijk te gaan winnen tegen Freek Pruis, kwam twee pionnen voor, gaf die weer terug voor aanval, kwam in enorme tijdnood en in die tijdnood leek Eric een winnende aanval te starten (wel met opoffering van een toren). Alleen was de zetvolgorde niet helemaal in orde en had Eric geluk dat Freek meeging in Eric’s tijdnood en de winst overzag. Nu is er afgebroken in een enigszins gelijke stelling met de betere kansen voor Eric.

 

Eldert Besseling had met zwart weer moeite met rocheren, speelde een torenfianchetto en het leek erop alsof Merijn van Koeveringe de beste kansen had, maar die verspeelde hij op de c-lijn, waarna Eldert won. Johan Goedegebuure offerde er weer lustig op los, maar Herman wist dat rustig blijven (net als in de 3e ronde) de beste reactie is en dat was ook dit keer het geval.

 

Anton Quakkelaar en Lou Poleij zetten de partij rustig op, maar toch was die na een combinatie van Anton opeens voorbij. Bij Dies Lokerse en Gayan den Hollander ging het ook gelijk op, alleen was de stelling daar erg open en daar wist Gayan beter mee om te gaan dan Dies. Ko Blok verweerde zich prima tegen Cees de Schipper, wist de aanval van Cees (die er dreigend uitzag) te bezweren, maar verloor daarna een cruciaal pionnetje.

 

 

terug naar boven

 

 

Ronde 5

 

Willy Meulblok lijkt een soort Zwitsers Gambiet te spelen. Nu werd verloren van Ton van Vliet. Willy kwam prachtig uit de opening. Tons koning moest naar e7 en Willy leek allerlei mogelijkheden te hebben op c7 en d6 om materiaal te winnen of tenminste de koning eeuwig in het centrum te houden. In plaats daarvan trapte hij in een standaard-schijndameoffer wat Ton een stuk meer en een punt opleverde. Ook Marko Burger was in een standaardgrapje getrapt (loper op g5, gedekt door paard op f3, paard wordt geslagen door loper die op g4 staat en een dameschaakje op a5 kan niet met Ld2 beantwoord worden want pion e3 staat in de weg en de loper op g5 gaat zonder compensatie verloren). Marko probeerde nog met a-tempo-zetten Wouter Bliek te beswindelen, maar daar is Wouter te ervaren voor.

 

Ook Ko Blok won snel, al leek het daar niet op toen Dies Lokerse een fabelachtige verdediging had tegen dreigend kwaliteitsverlies. Jammer genoeg pakte Dies zijn stukken in de verkeerde volgorde op en kwam zo nog veel meer dan een kwaliteit achter. Jan Capello’s koning belandde al snel op f7, Ronald Hoek van Dijke kon vervolgens kiezen met welk paard hij schaak zou geven op g5, maar hij ging rustig terug naar g3 (met een paard) om vervolgens de aanval voort te zetten, zodat Jan zich tot verdedigen moest beperken. Het leverde Ronald zelfs een pion op, maar de aanval sloeg niet echt door en dat was reden voor Ronald remise aan te bieden (“de snit was er uit”) en Jan nam dat razendsnel aan.

 

Eric Dek had een gewaagd dubbel stukoffer gedaan. Rick Sorber had het tweede stuk niet gepakt, zodat hij een stuk tegen twee pionnen voor stond, maar Eric een mooie aanval had (loperpaar en een koning die in het centrum stond en een mooie aanvalsprooi leek). De stelling leek mooier dan ie was en Rick verdedigde zich voorbeeldig en haalde zo het punt binnen. Eric was niet de enige aanvaller die in zijn eigen zwaard viel. Jerry Ros overschatte zijn aanvalskansen ook. Peter van der Borgt had voor een bijzondere openingsaanpak gekozen: heel voorzichtig aan de ene kant en een vreemde opmars met de h-pion aan de andere kant. Het leek dan ook dat Jerry’s koningsaanval best een pion waard was. Peter verdedigde zich echter met verve en counterde Jerry vervolgens van het bord.

 

De andere partijen begonnen rustig en sommige bleven dat ook. Dat was niet zo bij Johan Goedegebuure, die echter grote moeite had om zijn geliefde koningsaanval te ontwikkelen. Toen Gayan den Hollander echter een klein gaatje liet vallen zag Johan zijn kans en wist er een kwaliteitswinst uit te peuren en speelde ook het eindspel mooi uit. Anton Quakkelaar wist zijn kleine voordeeltje af te maken met een mooi torenoffer dat tot teleurstelling van Herman Schoonakker tot ondekbaar mat leidde.

 

Bij Lou Poleij tegen Cees de Schipper (waar in de eerste 25 zetten niks geslagen werd) en Rob Oosterlee tegen Merijn van Koeveringe leek het op remise uit te draaien, maar dat werd het niet. Cees won door Lou’s stelling binnen te dringen en toen kon pionverlies voor Lou niet uit blijven en kon Lou met een pion op f1 (daar stond een loper, maar die kon niet veel meer dan een pion) en een paard op h2 die pion niet verhinderen dat ie zou doorlopen. Merijn ging pas op het eind in de fout, kwam een pionnetje achter en Rob speelde het eindspel degelijk uit.

 

 

terug naar boven

 

 

Ronde 6

 

Dit was de eerste avond dat een aantal spelers met een afwijkend tempo speelden (1,5 uur k.o.). Dat leverde nog weinig rampen, alhoewel Lou Poleij te weinig tijd resteerde om zijn kwaliteit + pion meer tegen Rob Oosterlee te verzilveren. Lou nam Robs remise-aanbod daarom maar snel aan.

 

Jan Capello leek prima uit de opening te komen. Anton Quakkelaar wist Jans aanvallende aspiraties echter in te dammen en net op het moment dat de partij naar een soort remise leek te gaan kwam het bord in brand te staan, kreeg Anton een pion op f2 (ondersteund door een toren op e1) en moest Jan de witte vlag hijsen.

 

Het lijkt er op dat Peter van der Borgt dat ook moet gaan doen. In een spannende wedstrijd gaf Peter in tijdnood een pion weg en lijken zijn remisekansen weg. De partij is echter afgebroken en dus zit Wouter Bliek nog even in de wacht om het waarschijnlijke punt op te kunnen halen.

 

Ton van Vliet leek wel op weg naar een punt, maar Flip Meijaard wist Tons koningsaanval net te stoppen en toen Flip ook nog eens om de paar zetten een aanvaller tegen een verdediger wist te ruilen werd remise steeds logischer en dat werd het dan ook. Het was Flips eerste partij dit seizoen en het lijkt er dan ook op dat Flip weer voor de Ereprijs van Remisekoning gaat.

 

Gayan den Hollander leek op weg naar remise. Hij had weliswaar een pion minder, maar had allerlei gevaarlijke matdreigingen waardoor Cees de Schipper slechts beperkt kon aanvallen. Toen Gayan echter probeerde te winnen met een drieste dame-uitval (met de bedoeling Cees te “matten”) sloeg Cees terug door Gayan te “matten”.

 

Ronald Hoek van Dijke kwam niet echt lekker uit de opening, kwam erg gedrongen te staan, ging (althans zo leek het) ook steeds gedrongener op zijn stoel zitten, terwijl zijn tegenstander zet na zet zijn stelling verbeterd. Op een gegeven moment speelde Ronald alleen nog maar op een kwart van het bord en toen vond hij het welletjes.

 

 

terug naar boven

 

 

Ronde 7

Willy Meulblok en Peter van der Borgt zetten allebei hun partij scherp op met allebei f4. Maar scherp is niet altijd goed. Integendeel. Rob Oosterlee schrok echter zo van Willy’s opmars dat hij zijn stukken zo terug trok dat Willy hem kon overrompelen en snel winnen. Anton Quakkelaar daarentegen meende in Peters stelling te kunnen doordringen maar dat liep mis doordat Antons paard opeens aangevallen stond en geen velden meer had. 

Er waren ook drie rustige remises. Bij Rick Sorber en Wouter Bliek zag het er al snel remiseachtig uit en Flip Meijaard won weliswaar een pion, maar door actief tegenspel van Bram Boone kwam daar de remise ook niet in gevaar. Ook Jan Capello won een pion, maar Marius Leendertse wist het knap remise te houden, alhoewel Jan misschien wel wat langer had kunnen doorgaan. Jerry Ros deed dat wel. Jerry kon Marko Burger wat terugdringen, vervolgens ontworstelde Marko zich toch nog redelijk gemakkelijk en leek de vrede getekend te worden. Jerry wilde echter doorspelen en de partij is nu afgebroken.

Dies Lokerse speelde een prima partij tegen Lou Poleij, maar door een te snel uitgevoerde zet, blunderde hij zijn mooie stelling weg. Herman Schoonakker deed dat niet en wist zijn lekkere stelling tegen Eric Dek steeds meer te verbeteren en zo de partij te winnen. 

Merijn van Koeveringe en Cees de Schipper kwamen snel materiaal achter. Merijn een stuk en Cees een pion. Johan Goedegebuure kwam echter niet makkelijk verder en toen hij een kwaliteit verloor leek Cees de beste papieren te hebben. Johan vocht zich echter terug en remise leek de logische uitslag te worden totdat Johan Cees in een matnet wist te lokken. Bij Merijn ging het van kwaad tot erger. Van een stuk achter kwam hij zelfs een dame achter. Hij wist nog wel wat materiaal terug te winnen van Gayan den Hollander, maar dat kon verlies van de partij niet meer voorkomen.

 

terug naar boven

 

 

Ronde 8

Er was een beperkt intern programma, omdat DZD 3 en 4 extern speelden. Daardoor waren er ook twee partijen waarin het ratingverschil te groot bleek waardoor Willy Meulblok en Jan Capello een snelle en makkelijke overwinning boekten. 

De andere drie partijen lieten vuurwerk zien. Peter van der Borgt speelde al zijn pionnen op de koningsvleugel naar voren (om de kort gerocheerde koning te gaan bestoken) zonder zich om zijn eigen koningsstelling te bekommeren. Tegenstander Eric Clarisse deed hetzelfde (misschien wel met de gedachte dat Peter toch een keer lang zou rocheren). Toen Peter echter kort rocheerde en zijn f-pion door kon spelen ging het mis en toen ook de schwindelachtige tegenpogingen van Eric nog werden beantwoord met een tegenschwindel konden de stukken in de doos. 

Bij Wouter Bliek en Ton van Vliet was dat toen al gebeurd (in het voordeel van Wouter). In tijdnood vlogen de stukken over het bord en nadat de kruitdampen waren opgetrokken stond Wouter dus gewonnen. Ongetwijfeld hadden beide spelers op diverse momenten andere (betere?) zetten kunnen doen, maar ook de kiebitzers kwamen er na afloop niet helemaal uit. 

Van ook een hoog abstractieniveau (mooi woord voor “vaag”) was de partij tussen Ronald Hoek van Dijke en Rick Sorber. Ronald wist Ricks loper vast te zetten, maar telkens kon Rick verlies van die loper voorkomen en uiteindelijk bleek Ricks loperpaar zelfs beslissend. Maar ook bij deze partij zal onze vriend Fritz genoeg op te merken hebben.

 

terug naar boven

 

 

Ronde 9

Eldert Besseling en Dies Lokerse vertelden zich en verloren zo een stuk. Hun tegenstanders (Jerry Ros en Cees de Schipper) leken dan ook eenvoudig het punt binnen te kunnen halen. Voor Cees lukte dat ook, alhoewel Dies nog allerlei listige matdreigingen wist te bedenken. Jerry kreeg het niet voor elkaar. Hij liet een pion van Eldert promoveren en (ondanks dat hij zelf ook een dame haalde) mocht toen nog tevreden zijn met remise. 

Flip Meijaard beleefde weinig lol aan de 9e ronde, want hij werd in de opening opeens geconfronteerd met een (voor Jan Capello typische) stukverliezende combinatie. Ko Blok wist van nieuweling Michael Janiec te winnen. 

Er waren ook nog drie remises. Bij Lou Poleij tegen Merijn van Koeveringe was dat niet verrassend, alhoewel beiden het wel probeerden, maar wel met de handrem er op. Dat Herman Schoonakker en Johan Goedegebuure er nog remise uit sleepten, was minder logisch. Ronald Hoek van Dijke kwam tegen Herman een pion voor, maar zag geen winstplan. Bram Boone kwam ook een pion voor, maar met een paar mooie tegenaanvalzetten wist Johan naar herhaling van zetten af te wikkelen. 

Eric Dek won van Gayan den Hollander en Peter van der Borgt van Marius Leendertse. Op papier logische uitslagen, maar in praktijk ging het minder eenvoudig dan je op grond van ratingverschil mocht verwachten. Marius zag zijn damegambietpion weliswaar niet meer terug, maar verdedigde zich kranig en wist zelfs nog een lepe tegenaanval te ontwikkelen, die Peter best wat problemen bezorgde, maar niet genoeg om met de pluspion de partij te beslissen. Gayan drukte Eric met frivool en gedurfd aanvalsspel in de problemen, offerde een pion, kreeg een kansrijke stelling, maar ging fouten maken in Erics tijdnood.  

Spannend was het ook bij Anton Quakkelaar tegen Wouter Bliek. Onze clubkampioen moest alles uit de kast halen om Anton een nul te bezorgen.

 

terug naar boven

 

 

Ronde 10

Er waren twee wonderbaarlijke ontsnappingen. Dies Lokerse was tegen Michael Janiec een vole dame voor gekomen en Ko Blok tegen Gayan den Hollander een volle toren. Tegenkansen hadden Michael en Gayan eigenlijk nauwelijks tenzij Dies of Ko natuurlijk in de fout zouden gaan. En dat deden ze: Dies liet een pion doorlopen en werd daarna mat gezet en Ko raakte bij een ruil opeens erg achter (het was dus gewoon geen ruil). 

Andere verrassingen waren er niet of het moest de blackberry-remise van Eric Clarisse en Herman Schoonakker zijn en de enorme aanvalsdrift van Flip Meijaard tegen nota bene onze aanvalskunstenaar Johan Goedegebuure. Johan kreeg op de damevleugel een pionnenwals over zich heen en hij kon zich er dit keer niet uit combineren. 

Bij Jan Capello bleek zijn Storm-thee niet het gewenste effect te hebben: in plaats van een tegenstorm tegen de aanval van Peter van der Borgt te organiseren kwam hij niet verder dan een enkel tegenbriesje en toen Jan met een combinatie dacht materiaal te kunnen winnen bleek de combinatie een gat te bevatten. 

Dat gat zat ook in de agressieve rochade van Eldert Besseling. Eldert rocheerde lang, terwijl Wouter Bliek kort gerocheerd had en daarnaast stonden Elderts lopers en zijn dame al gericht op Wouters koningsstelling. Het zag er dreigend uit; alleen kon Wouter met een paar simpele krachtzetten Elderts aanvallende stelling om toveren in een zielig hoopje stukken (en dan ook nog met een kwaliteit minder).  

Merijn van Koeveringe was erg galant voor zijn dame. Die werd op a3 geposteerd waar ze niet aangevallen kon worden. Helaas kon ze daar ook niet helpen met de verdediging. Daarom ging Merijns koning als een Griekse veldheer voor in de strijd. Helaas leek deze veldheer meer op een Japanner die een geslaagde kamikaze-actie deed waar Eric Dek wel raad mee wist. 

Was er dan geen enkele remise? Jawel. Ton van Vliet en Anton Quakkelaar speelden een partij voor de liefhebber met dan eens een klein voordeeltje voor de een en dan eentje voor de ander, maar nergens werd de remisemarge doorbroken.

 

 terug naar boven

 

 

Ronde 11

In deze ronde werden voor het eerst “terug”wedstrijden gespeeld. Zo mocht Wouter Bliek voor de tweede keer tegen Jerry Ros en Peter van der Borgt tegen Rick Sorber. Wouter en Peter zijn in een scherpe strijd voor de eerste plaats gewikkeld. Dezelfde openingen kwamen op het bord en beide witspelers offerden materiaal: Jerry een pion met dreigingen van offers op e6 (en misschien ook f7 of g6) en Peter een stuk voor twee pionnen. Wouter bleek een prima lijnkeeper te zijn en uiteindelijk zat Jerry in zware tijdnood met gewoon een pion minder, zodat Wouter het punt binnen haalde. Peters pluspionnen verschrompelden tot een veropgerukte, maar wel “losse”, dubbelpion (c7 en c6). Rick kon promotie net tegenhouden zonder dat het materiaal kostte, maar kwam ook niet tot aanvallen toe (of van het bord slaan van die pionnen). In grote tijdnood van beiden bood Peter remise aan (dat Rick nog sneller aannam dan dat Peter het aanbood) zich ’s nachts afvragend waarom hij Kf2 niet had gezien. 

Eric Dek offerde ook een stuk, maar dat was meer omdat dat stuk toch wel verloren was gegaan. Vervolgens ging Eric va bancque spelen wat tegen Flip Meijaard (die met zwart opeens agressieve openingen gaat spelen; het zal toch geen mid life crisis zijn?) best effect had, want Flip kwam in tijdnood (en dat leidt er bij Flip toe dat hij gewoon vaak naar de klok kijkt, terwijl het bord misschien belangrijker is), maar Eric ook en in die tijdnood gaf Eric zijn dame weg en ging Flip met de zege strijken. Gayan den Hollander offerde deze partij niks, maar speelde met gedegen spel Lou Poleij naar een nederlaag. 

Nederlagen waren er ook voor Ko Blok (die al snel materiaal achter kwam tegen Rob Oosterlee) en Dies Lokerse. Dies was een stuk voor gekomen tegen Merijn van Koeveringe en leek voor een stunt te gaan zorgen, maar toen hij een stuk terugblunderde maakte Merijn het af. 

Herman Schoonakker gaf geen stuk weg, maar een veld en Jan Capello liet zien dat dat ook rampzalig kan zijn. Een pion achter tegen Anton Quakkelaar is ook niet lekker weet Marko Burger nu, want Anton speelde dat pluspionnetje keurig uit, ondanks Marko’s inventieve tegenspel. 

Cees de Schipper had een toren op h7 die letterlijk en figuurlijk nergens heen kon (behalve heen en weer naar h8). Wim Jacobusse (net terug van de Schaakolympiade, waar hij met Aruba had meegespeeld) wist daar wel raad mee.  

Dan de meest spectaculaire partij van de avond, maar zeker niet de beste, al was het maar omdat Willy Meulblok zijn dame weggaf. Willy kreeg echter wel een aanval en een stuk voor die dame. Johan Goedegebuure moest alle zeilen bij zetten, want zijn dame en zijn koning werden constant aangevallen, maar uiteindelijk kwam hij er uit en besliste hij de partij en bezorgde Willy al de 4e nederlaag van het seizoen.

 

 terug naar boven

 

 

Ronde 12

Anton Quakkelaar was met zwart zeer agressief bezig tegen Rick Sorber. In een damegambiet had hij een batterij op h2 gericht en pionnen h6 en g5 om  de witte koning  onder druk te zetten. Wit stond echter solide en nadat Anton ook Pf6 naar g4 deed om meer stukken bij Ricks koning te krijgen vergat hij de penning over de c-lijn en kon Rick d5 er gratis af slaan. De zwart aanval liep vast en wit snoepte bijna alle zwarte stukken van het bord.  Jan Capello en Wouter Bliek volgden vrij lang een theorie variant van de siciliaanse scheveninger totdat jan ineens een loper liet insluiten en direkt opgaf.

Bij Bram Boone en Willy Meulblok onstond een stelling met veel spanningspunten. Na wat ruilen had Willy ineens wat pionnen meer en waren de pionnenstructuren van beide spelers volkomen weg. Willy won wel met het extra materiaal.

Ton van Vliet speelde het scherpe koningsgambiet tegen Eldert Besseling. Een opening die Eldert zelf altijd met wit speelt.  Zwart zette zijn stukken inactief neer en moest van ellende maar lang rokeren. Met het centrum stevig in handen kon wit makkelijk switchen naar de damevleugel en werd zwarts koningstelling overrompeld.  Gayan den Hollander had geen ongeluk met het aantal zetten en zette Dies Lokerse in 13 zetten mat.

 

 terug naar boven

 


Ronde 13

 

Uw commentator heeft de 12e ronde gemist, maar zo te zien waren er weinig verrassingen en zeker geen compleet onverwachte uitslagen. Die waren er in de 13e ronde ook niet, maar kleine verassingen en bijzondere partijen waren er wel. 

Het leek er even op of Merijn van Koeveringe een sponsor had gevonden, want zijn Chereau-pet ( u weet wel: de bekende chassis-bouwer) lag keurig naast zijn bord. Naast dat bord kwam ook vrij snel een h-pionnetje dat Cees de Schipper zo maar gratis voor niks meesnoepte en dat verlies kwam Merijn niet meer te boven.  

Datzelfde gold min of meer voor Marius Leendertse. Marius kwam weliswaar in totaal geen pion achter, maar wel aan de koningsvleugel, terwijl zijn pluspion aan de damevleugel zich moest beperken tot dekken van het gepende paard op c6. Oftewel: Herman Schonakker had meer speelruimte en dat leverde een punt op. 

Veel speelruimte had Wouter Bliek ook niet op de koningsvleugel, terwijl Peter van der Borgt op die vleugel de boel juist open gooide en zo zijn koning wel erg in zijn blootje zette. Het was echter zo’n bizarre opening (waarin Wouter een paard van b8 naar g7 omspeelde, Peter eerst zijn toren van h1 naar g1 speelde en even later weer terug) dat noch het één noch het ander erg leek. Wouter beging echter een onnauwkeurigheid en toen kon Peter op g6 een loper offeren, waarop Wouter niet in ging, maar antwoordde met een loperoffer op g4. Peter nam dat offer wel aan, waardoor Wouter voor dat stuk een pion kreeg en een binnenvallende dame en allerlei dreigend ogende penningen. Peter wist zich echter goed te verdedigen en na een dubbele lange rochade (eerst zwart, toen wit) gaf Wouter op. Vraag blijft wel of het vaak is voorgekomen dat een partij eindigt met (als 21e zet van zwart) 0-0-0 en als 22e van wit ook 0-0-0. Was dit een belangrijke partij voor de eerste plaats?

Onderin was er ook een belangrijke partij. Dies Lokerse won eerst een pionnetje na ettelijke paarmanoeuvres. Nadat de paarden allemaal van het bord waren en de materiaalverhoudingen soms in het voordeel van Dies en soms in het voordeel van Ko Blok waren, won Dies een kwaliteit, maar bleek Ko’s loperpaar zo sterk dat Dies zijn kwaliteit weer maar terugofferde om vervolgens Ko’s koning het halve bord over te jagen en uiteindelijk met remisemateriaal over te blijven. Kortom: een leuke spannende partij met een terechte remise. 

Ook leuk en ook wel spannend was het tussen Gayan den Hollander en Bram Boone. Gayan speelde weer vol op de aanval en Bram (die zelf ook vaak de aanvaller is) moest enorm in de verdediging. Hij leek er zelfs redelijk uit te komen (pion achter), had vervolgens kunnen winnen toen Gayan verkeerd afwikkelde, maar deed dat niet en toen kon Gayan promoveren en het punt bijschrijven. 

Er waren ook wat minder spectaculaire partijen. Tussen Flip Meijaard en Ronald Hoek van Dijke werd de vrede al snel getekend. Rob Oosterlee offerde een pion, die hij nooit meer heeft terug gezien, maar door af te wikkelen naar een eindspel met ongelijke lopers en een pluspion die niet meer echt verder kwam werd het toch remise. Dat werd het niet tussen beide Eric’s. Clarisse kon in het eindspel gebruik maken van Dek’s mindere stelling. 

Jan Capello opende lekker, Eldert Besseling durfde niet meer te rocheren (omdat het leek alsof Jan een mooie aanval zou kunnen opzetten), maar kwam daardoor van de regen in de drup, ondanks dat Jan, Eldert nog even het idee gaf te kunnen winnen door een pion weg te blunderen. Elderts stukken bleven evenwel niet lekker staan en toen hij wel rcoheerde was het meteen fout: stuk- en partijverlies.
 

 terug naar boven
 

 

Ronde 14 en 15

 

De titelstrijd gaat dit jaar tussen Wouter Bliek en Peter van der Borgt. Beiden winnen zo’n beetje alles. Niet dat dat altijd soepel gaat. Soms is er gewoon sprake van geluk. Omdat achtervolger Rick Sorber twee keer achtereen verliest (eerst van Wouter en daarna van Jan Capello) is het verschil tussen Wouter en Peter met de rest wel erg groot. 

Jan Capello komt sterk opzetten. Eerst werd Ronald Hoek van Dijke gefopt en in de 15e ronde bleek Jans tegenaanval sterker dan Ricks ogenschijnlijk mooie aanval. 

Anton Quakkelaar had Peter van der Borgt in de tang. Peter kon alleen maar hopen dat zijn verdediging het zou houden en dat hij ook nog de 40 zetten binnen de tijd zou doen. In Peters tijdnood geeft Anton echter een stuk weg en gaat Anton zelfs nog door zijn vlag. De week ervoor leek Ton van Vliet Peter van het bord te offeren, maar Peters verdediging bleek net voldoende en Ton gaf toen maar op: hij had geen tijd en in vergelijking met Peter geen materiaal meer. 

Co Blok en Cees de Schipper hielden 23 zetten alle stukken op het bord. Co sloeg als eerste, maar Cees sloeg “harder” terug en kwam materiaal voor. Ook Rob Oosterlee sloeg “hard” toe. Tegen Willy Meulblok kon hij zijn lopers naar g7 en h7 spelen (met Willy’s zwarte koning kort gerocheerd) en het was meteen uit. De week ervoor had Rob afgerekend met Dies Lokerse, die overigens prima tegenspel had geboden. 

Michael Janiec gaat ook steeds beter spelen, maar mist duidelijk nog wedstrijdervaring en loopt dus altijd wel tegen een rottigheidje op. Twee nederlagen, tegen Merijn van Koeveringe en Eldert Besseling, waren zijn deel. Eldert had de week ervoor nog kennis gemaakt met een wild (maar wel goed) offerende Willy Meulblok. Alles wat Eldert deed (wel / niet aannemen) het maakte allemaal niks uit: de 0 was onontkoombaar. 

Er waren ook partijen die op zich best spannend waren, maar waar de remisemarge niet doorbroken werd en die werden dan ook afgebroken: Bram Boone en Eric Dek en Jerry Ros en Flip Meijaard mogen op herhaling. 

Naast Willy Meulblok is ook Gayan den Hollander een enorme aanvalsspeler. Soms leveren dat mooie partijen op en soms kansloze nederlagen. Tegen Marius Leendertse was er eentje in de laatste categorie. Gayans aanval leek mooi, maar stelde niks voor en Marius’ tegenaanval was meteen dodelijk. 

Herman Schoonakker kon door een dameoffer een pion winnen, zag dat niet, maar wel door een paardoffer loperwinst. Alleen was dat offer niet goed en kon dat door Johan Goedegebuure goed “gekeept” worden met dat stuk meer wist Johan het punt eenvoudig binnen te halen.
 

 terug naar boven

 

 

Ronde 16

 

Herman Schoonakker speelde tegen Wouter Bliek twee soorten siciliaans door elkaar en kon daardoor niet ontwikkelen, Door de op slot staande koningsvleugel van Herman kon Wouter vrij aanvallen en werd zwart mat gezet in het centrum.

Jan Capello en Flip Meijaard speelden een gelijk opgaande strijd, Flip zette alles op zwart en dat leek slecht met ook een zwartveldige loper, maar de stelling was zo gesloten dat Jan er  nergens door kon komen. 

Marius Leendertse won een stuk tegen twee pionnen tegen Bram Boone  maar zag toch geen winstkansen en de vrede werd getekend.

Rob Oosterlee speelde in een damegambiet veel pionnen naar zwarte velden maar  bleef zitten met een zwarte loper(pion?)  die niets meer deed. Gayan brak mooi door de pionnen heen en toen Rob eindelijk de loper kon activeren  was dat gelijk de beslissende fout.  Wit hoefde daarna het mat niet meer te zien.

Blok speelde met wit tegen Merijn van Koeveringe een prima partij.  Op het beslissende moment  bleek wit  even het verkeerde pad in te slaan en Merijn was er snel bij om een gunstig eindspel te krijgen.  Wit kon daarin promotie niet meer tegen houden en moest opgeven.
 

 terug naar boven